مدیران هشتادی

» .

منوي كاربري

موسیقی

لينك دوستان

لينكدوني

آخرین مطالب

منوي اصلي

نويسندگان

موضوعات

آرشيو ماهانه

آمار

نامه ميرحسين موسوي به سيدمحمد خاتمي : مثل شما، راه درست را اصلاحات همراه با بازگشت به اصول می‌دانم ( )

مهندس میرحسین موسوی در نامه‌ای به سید محمد خاتمی، بر ادامه راه اصلاح‌طلبی تاکید کرد.
به گزارش ايلنا، در پي انصراف سيد محمد خاتمي از كانديداتوري انتخابات رياست جمهوري و حمايت وي از ميرحسين موسوي كه شب گذشته طي نامه‌اي از سوي رئيس دولت اصلاحات اعلام شد، نخست وزير دوران جنگ تحميلي نامه‌اي خطاب به سيد محمد خاتمي نگاشته است كه متن كامل آن به شرح زير است

نامه میر حسین موسوی

نوشته شده توسط سحر گلکار در چهارشنبه 28 اسفند1387

لينك ثابت

بدرقه 87 ( )

سال 87 کم کم داره سپری میشه و همه ما کم تا بیش داریم خودمون رو برای سال 88 آماده می کنیم. در اول هرسال همیشه اهداف و برنامه هام رو می نویسم به صورت کلی و آخر سال مروری بر اونها دارم تا ببینم تا چه حد به اون اهداف وبرنامه ها نزدیک شدم.اینجا نمی خوام بحث رو شخصی کنم و راجع به خودم صحبت کنم اما می خوام از یک مشکل اساسی در فرهنگ ما ایرانیها صحبت کنم و اون عدم برنامه پذیر بودنه. کتاب "ریشه های انقلاب ایران" نوشته "نیکی آر کدی" رو که چند سال پیش می خوندم یک جمله ای بیان کرده بود که اون موقع برای من خیلی عجیب بود .جمله قریب به مضمون این بود"باید در درستی رویکرد مبتنی بر برنامه در ایران شک کرد" یعنی درسته که همه جا برنامه ریزی و رویکرد مبتنی بر برنامه جواب داده اما تجربه ایران چیز دیگری رو نشون داده.البته این نظر ایشون به عنوان یک متفکرهستش که البته سالها در ایران بوده و ایران رو زیر نظر داشته. اما تجربیات خودم در این سن و سال نشون داده که مشکل اصلی بی برنامگی از خودمونه. ماها هیچ وقت برنامه پذیر نیستیم شاید برنامه ریز باشیم اما برنامه پذیر نیستیم. مثالی می زنم: برای شماها شاید اتفاق افتاده که خارج کشور برای یک عروسی دعوت باشید اگر اینطوری باشد باید متوجه شده باشید که کارت دعوت چقدر زودتر براتون ارسال میشه 1 سال پیشتر یا دیگه حداقل 6 ماه پیشتر و دقیقا همون موقع هم مراسم اجرا میشه مگر اینکه یکی از عروس وداماد به رحمت ایزدی بروند وگرنه در سایر شرایط و تحت هر شرایطی برنامه اجرا میشه.به این میگن برنامه پذیر بودن. با این اوصاف واگر بپذیریم که در فرهنگ ما رویکرد احترام به برنامه و برنامه پذیری وجود نداره دیگه از انحلال سازمان مدیریت و برنامه ریزی توسط آقای احمدی نژاد تعجب نخواهیم کرد . به واقع مشکل از خودمونه و چه بهتره که در سال جدید- علاوه بر دعا برای سلامتی و خوشبختی نزدیکانمان- دعا وتلاش بکنیم که برنامه پذیر بشیم و اگرنمیشیم حداقل انصاف داشته و کمتر غر بزنیم.

سالی سرشار از سعادت و بهروزی رو برای همه دوستان خوبم آرزو می کنم و امیدوارم سال آینده که به نحوی سالی تاثیرگذار در حوزه سیاست کشور هست رو به سلامت و موفقیت سپری کنیم .

براتون بهترینها رو آرزومندم.

نوشته شده توسط خبات در سه شنبه 27 اسفند1387

لينك ثابت

یادگار گرد دوازدهم ( )

آیا همه حوادث طبیعی، طبیعی هستند؟ جواب : خیر! ( )

هیچ وقت نمیتونستم فکر کنم که حواث طبیعی مثل سیل، طوفان های وحشتناک و زلزله میتونن کار دست انسان باشن .... اما از دیروز که مطلبی در مورد تکنولوژی هارپ (HAARP ) خوندم متوجه شدم که در سال ها اخیر شاید برخی از حوادثی که به چشم ما طبیعی بوده کاملا غیر طبیعی تولید شده . به نوشته زیر دقت کنید :

" حوادث طبيعی در طول ميلیون ها سال طبيعی بوده اند بغير از ده های اخير که اين حوادث برخی طبيعی و برخی ديگر از طريق تکنولوژی های پيشرفته توليد و به جان و مال مردم لطمه ميزنند.

اين حوادث ظاهراً طبيعی که غير طبيعی توليد ميشوند (مثل زلزله، طوفان ها، خشکسالی ها و سيل های بی شاخ و دم) را امروزه از طريق فرستادن ماکرو ویو (microwave) از ماهواره ها و پروژه هاي هارپ بوجود می آورند. قابل گفتن است که زلزله را نیز ميتوان از طريق انفجار بمب اتمی در چاهای عميق نيز توليد کرد."

برای مطالعه کامل در مورد این تکنولوژی به این آدرس مراجعه کنید . پیشنهاد میکنم حتما مطالعه کنید. به طرز وحشتناکی به فکر فرو رفتم که آیا ممکن است حادثه ای مثل زلزله بم که این شهر دو هزار ساله را ویران کرد کار دست انسان بوده باشد؟ سونامی؟ کاترینا؟ .......

http://shahroozx.blogfa.com/post-115.aspx

برای دیدن فیلمی در ارتباط با کشته شدن تعداد زیادی دلفین در خلیج فارس بر اثر سوختگی به این آدرس مراجعه کنید:

http://www.4shared.com/file/88038497/7b4b03ae/HAARP-FARSI-HighQ.html

از دیروز تا الان فکرم مشغوله این تکنولوژِی شده و اینکه چه صدماتی رو میشه به راحتی و به اسم حوادث طبیعی از طریق این تکنولوژِی به انسان ها و حیوانات وارد کرد.

وحشتناک و تاسف باره ......

نوشته شده توسط نگار عرب در سه شنبه 20 اسفند1387

لينك ثابت

گردهمایی فصل زمستان ( )

با سلام به همه دوستان هشتادی

هفته آینده به رسم پایان هر فصل گرد هم جمع خواهیم شد. امیدواریم که در این گردهمایی شاهد حضور گسترده دوستان هشتادی باشیم. از همه شما تقاضا دارم برنامه های خود را برای شرکت در این گردهمایی تنظیم کنید باشد که رستگار شویم :) به علاوه از حضور هر نوع شیرینی به هر دلیل استقبال خواهد شد :)

وعده دیدار ما : ۵ شنبه ۲۲/۱۲/۸۷ به صرف نهار

مکان و ساعت متعاقبا اعلام خواهد شد.

لطفا حضور یا عدم حضور خود را تا دوشنبه ۱۹/۱۲/۸۷ به من(خانم ها ) و آقای عسگری(آقایان ) اطلاع بدهید.

به امید دیدار غیر مترقبه جمع وسیعی از دوستان هشتادی

پ.ن : مکان گردهمایی : خیابان ولیعصر، بالاتر از پارک ملت، روبروی خیابان جام جم، نبش کوچه طاهری، طبقه دوم رستوران بوف ساعت ، ساعت قرار : ۱۳:۳۰

نوشته شده توسط نگار عرب در دوشنبه 12 اسفند1387

لينك ثابت

( )

باز هم داره آخر فصل میشه و یه گردهمایی دیگه

از اونجایی که این دفعه قراره که حضوری همه جانبه و سبز داشته باشیم از دوستان بسیار عزیزی که مثل همیشه زحمت این برنامه رو می کشن درخواست می کنم که زمان رو اعلام کنن تا همه بتونن که به دوستان دیگه هم اطلاع بدن.ممنون

نوشته شده توسط کیمیا نامدارپور در یکشنبه 11 اسفند1387

لينك ثابت

دومین همایش پویش ( )

شهید و شهادت. اعتقاد یا ابزار؟ ( )

امروز ایمیل مصطفی رو درباره مراسم تدفین شهدای گمنام در دانشگاه پلی تکنیک و حواشی اون خوندم. از لینکهایی که گذاشته بودن عکسها و کلیپهای اون روز رو دیدم.

واقعا یعنی چی؟چرا دانشجوها مخالفت کردن؟ مگه چی میشه که ما هم مثل خیلی از کشورهای دیگه برای احترام به مقام کسایی که جونشونو کف دستشون گذاشتن و رفتن یه یادبودی داشته باشیم ؟

این سوالا احتمالا در اولین لحظه به ذهن خیلی ها خطور کنه ولی باید کمی تامل کرد. چرا در این شرایط؟ چرا هروقت که وضع سیاسی تغییر می کنه یاد شهدا میافتن؟ چرا از شهدا خرج می کنن؟

فرزند شهیدی رو می شناسم ک پدرش ۳ سال پیش از دنیا رفت.با خودم فکر می کنم اگر همون موقع تو جنگ شهید می شد بهتر بود چون اینطوری نبود تا ببینه که جه جوری دارن از دوستان و یارانش به نفع خودشون خرج می کنن. وقتی از دنیا رفت خیلی ها ته دلشون شاد شدن.که خوب شد رفت و اینقدر سنگ جلوی بازی های سیاسی ما ننداخت.

واقعا وحشتناکه. وصیت نامه چند تا شهید رو خوندم.برای کشورشون رفتن.برای دینشون رفتن برای کشوری رفتن که با تمام وجود به اصولش اعتقاد داشتند( نباید از یاد برد که جنگ ۳ سال بعد از انقلاب شروع شد و الان از اون اصول خبری نیست).

به نظر شما اگر الان بودند چی کار می کردند؟ افسوس می خوردند از این همه بی احترامی هایی که بهشون میشه. از اینکه همه یادشون رفته که اگر این آداما نبودن ما الان کجا بودیم. اونایی که الان نشستند تو سازمانهای من درآوردیشون و به اسم خانواده شهدا دارن به کارای سیاسی و اقتصادی خودشون رسیدگی می کنن و با هزارتا منت کار می کنن کجا بودند؟

خدا عاقبت همه رو به خیر بگذرونه

نوشته شده توسط کیمیا نامدارپور در چهارشنبه 7 اسفند1387

لينك ثابت