مدیران هشتادی

» .

منوي كاربري

موسیقی

لينك دوستان

لينكدوني

آخرین مطالب

منوي اصلي

نويسندگان

موضوعات

آرشيو ماهانه

آمار

وعده ما ......... ( آزاد )

سلام

برای اینکه از راه دور در جهت هرچه بهتر برگزار شدن مراسم کمکی کرده باشم پیشنهاد می دهم برنامه در هفته اول اردیبهشت خیلی ساده در دانشکده باشه. در حد یک تجدید دیدار. چون بنظر من هرچی بخواهیم کار بزرگتری انجام بدیم احتمال عدم برگزاری بالاتر میره!!!پس به یک گردهمایی دور حوص دانشکده هم راضی هستیم. (چقدر انسانهای قانعی هستیم ها!!!)

البته اساتیدی که براشون حضور و شرکت در دانشکده افت داره این دفه را بزرگواری کنن تشریف بیارن از سال دیگه انشا ا... برنامه رو تو هتل ۵ ستاره برگزار می کنیم.!!!!

برای تعیین تاریخ دقیق برنامه در هفته اول اردیبهشت لطفا نظراتتان را اعلام کنید.

به امید دیدار.

نوشته شده توسط صادق شیرازی در پنجشنبه 10 فروردین1385

لينك ثابت

سال نو مبارک ( آزاد )

خاطره (2) ( خاطرات )

ساعت 5:45 صبح بود که هواپيما با وجود تاخیر در انجام پرواز به زمین نشست. همزمان پرواز تل آویو هم نشسته بود و تو صف گذرنامه با خاخامهای یهودی بودیم. قرار بود راننده بیاد دنبالم و پس از اینکه بارم را گرفتم با دیدن اسمم روی کاغذی که در دست مرد جوان فرانسوی بود مطمئن شدم که خودشه. بهش گفتم و باتقاق به سمت دفتر توتال درLa Defense پاریس راه افتادیم. از آنجایی که قرار من با مسئولین توتال ساعت 8:30 به صرف صبحانه بود و حداقل یک ساعت زودتر از موعد می رسیدیم از راننده خواستم تا مرا در پاریس بگرداند.(البته راننده از یک شرکت کرایه اتومبیل بود و برای او فرقی نمی کرد.)

خلاصه یک ساعتی مثل یک تور خصوصی مرا تو پاریس، قبل از شروع ترافیک صبحگاهی، گرداند.

راس ساعت 8:30 در دفتر توتال مرا رساند و آنجا بود که آقای ویللجر را دوباره و پس از روز مصاحبه همراه با همکاران دیگرش ملاقات کردم.

یک ساعتی آنجا بودم و بعد با یک دانشجوی بورسیه دیگر از دبی، به دفتر EGIDE جایی که باید تشکیل پرونده می دادیم واولین مقرری مان را نقدا بهمون دادند میرفتیم. قرارشد سریعا حساب بانکی باز کنیم تا از این به بعد مقرریمان را در حساب بانکیمان بریزند، بعد از یکساعتی که آنجا کارم طول کشید دوباره برای صرف نهار برام تاکسی گرفتند و دوباره به دفتر توتال برگشتم.( تو برنامه قبلا نهاردر دفتر توتال نبود و از آنجایی که قرار بود همون روزعصر منو با قطار راهی ANTIBESکنن، برای نهار شاید برنامه دیگه ای داشتن، خلاصه چون اتفاقا همین روز، روز تولد شناسنامه ایم بود – 7سپتامبر گفتند حتما برای نهار بیای پیشه ما و ....) خلاصه تا نهار رو جاتون خالی زدیم و نماز شکسته هم که چه حالی داد!! تاکسی به مقصد ایستگاه قطار منتظرم بود.

ساعت حدود 4 قطار( TGV(Train Grand Vitesse به سمت جنوب فرانسه راه افتاد.

قطار سریع السیر بود و جاهایی که سرعتش بالای 200-300 می شد گوشهای آدم مثل وقتی که از ارتفاع پایین میره میگرفت.

بالاخره ساعت فکر کنم حدود 9:30 شب بود که به Antibes رسیدم و یکی از هم دانشگاهی هایی که نمی شناختم از طرف دانشگاه آمده بود دنبالم و مرا به خونه ای که باز دانشگاه برام رزرو کرده بود برد.

جاش بنظر خوب بود و منم از سایت اینترنتیش دیده بودم جای بدی نبود.

وقتی این پسره خداحافظی کرد و رفت تازه اونجا بود که تازه فهمیدم چه غلطی کردم.!!!!! چه شبی بود!!!!! یه اطاق 16 متری که یک تخت دو نفره تقریبا 6-7 مترشو گرفته بود و وسائل آشپزخانه اش کهنه به نظر می رسد و از همه بدتر هم دستشویی،توالت،حمامش در یک فضایی با ابعاد 50cm در 1.5 متر بود. (خودتون این فضای مستطیلی رو مجسم کنید). چیزی که ناراحتم میکرد این بود که به پول ایران باید حدود 640 هزار تومان اجارشو بدم. خلاصه اینقدر خستگی راه از 24 ساعت قبلش تو هواپیما و قطار و حس غربت تو این شهر کوچیک و ظاهرا خالی از سکنه – آخه من عادت نداشتم ساعت 10 شب همه جا تعطیل باشن و خیابونا خالی- و وضع غیر منتظره خونه باعث شد بدون اینکه دست به ساکام بزنم با همان لباسهام بخوابم.

فرداصبح اول وقت فرانسوی ها یعنی ساعت 9- 9:30 رفتم به پذیرش و از خانم مسئولش خواستم اتاقمو عوض کنه. خلاصه بعداز ظهر همان روز یک اتاق 18 متری با همان قیمت بمن داد و پس از حدود 36 ساعت چمدونمو باز کردم و .........

از الطاف خداوند که همیشه همراه من بوده یک بورسیه دیگه هم از توتال در همانجا بود که اهل کشور قطر هست و مسلمان و یک شب قبل از من آمده بود.

خلاصه 3 هفته اول کمی سخت بود ولی کم کم جا افتادم و همه چیز روبه راه شد. چند روز بعد از آمدنم هم با محمد (دوست قطریم) رفتیم یه جای دیگه رو برای اجاره از 15 اکتبر رزرو کردیم .

پایان قسمت دوم.

نوشته شده توسط صادق شیرازی در سه شنبه 23 اسفند1384

لينك ثابت

خاطره (۱) ( خاطرات )

از روز اولی که مصاحبه تمام شد و بین بچه ها گمانه زنی های مختلفی راجع به نحوه مصاحبه و فرد احتمالی مطرح بود، برای من اینقدر قضیه آمدن به فرانسه آنقدر بعید بود که هیچگاه به طور جدی بهش فکر نکردم. آخه وقتی هم که فکر می کردم که اگر TOTAL هم بله رو بگه من تازه باید آزمون TOEFL رو بدم و برای اخذ پذیرش از دانشگاهها اقدام کنم، برای ویزایی اقدام کنم که طبق گفته مسولان سفارت حداقل 2 ماه طول می کشه. از طرفی باید برای کارهای فارغ التحصیلی رو هم انجام می دادم و پس از فارغ التحصیل شدن با گرفتن نامه مشمولیت مراحل اخذ معافیت تحصیلی خارج از کشور در اداره مشمولین و اعزام به هزینه شخصی وزارت علوم تشکیل پرونده بدهم و نظام وظیفه و اداره گذرنامه( چون تازه از قبل گذرنامه داشتم کلی جلو بود کارم و فقط به مهر خروج احتیاج داشتم) را طی کنم و وثیقه و و ترجمه مدارک و ..... خدتون هم که ماشاا... می دونید هر کدوم از این مراحل اداری چقدر مصیبت بار و طولانی است مخصوصا فارغ التحیلی!!!. برای همین با توجه به اینکه به قبولی در ایران هم امیدوار بودم خیلی فکر آمدن را نمی کردم و تنها با رخ دادن معجزه الهی امکان داشت تمام این مراحل در 2 ماه انجام بشه. آخه کلاسهامون هم اینجا قرار بود از 16 شهریور شروع بشه.

خلاصه اینطور براتون بگم که از 4 تیر ماه به کلاس زبان فشرده زبان میرفتم (روزی 4 ساعت) همزمان هم باید دنبال مراحل فوق الذکر میرفتم. گرمای تیر و مرداد تهران همراه با کارهای اداری و روزی 4 ساعت کلاس فشرده چنان پدری از من درآورد که این نوشته ها انصافاحق مطلب رو ادا نمی کنن. البته از حق نگذریم که واقعا بطور معجزه آسایی ویزای من 3 هفته ای آمد و در ظرف 3 روز (17 18 19 مرداد) اصل کارهای نظام وظیفه و وزارت علوم انجام شد. یعنی من فقط 3 روز مشمول بودم. 17 مرداد با فارغ التحصیلیم مشمول شدم و به نظام وظیفه معرفی شدم و 19 مرداد معافیت تحصیلیم صادر شد.(مراحل تشکیل پرونده در وزارت علوم – ضمانت نامه بانکی از بانک به مبلغ 5م – دایره حقوقی وزارت علوم- نظام وظیفه) – اگر دوست داشتین بیشتر حال منو در آنروزها درک کنید فقط کافیه موقعیت ادارات داخل پرانتز را در تهران همراه با آن گرما و آلودگی هوا تصور کنید.

این همه رو گفتم که شما متوجه شوید که از تیر تا 17 مرداد سر فارغ التحصیلی چی کشیدم.(از حق نگذریم خانم مجیدی اگر نبود من شهریور هم فارغ ال.. نمی شدم.)

از توضیحات این قسمت بسیار تلخ خودداری می کنم چون اصلا ارزش نوشتن هم نداره ولی امان از این کارشناس آموزش که منو در 22 سالگی داشت سکته می داد!!.

بعد از گرفتن معافیت تحصیلی مرحله بعد خرید آموزش رایگان بود که باز باید می رفتم به آموزش کل دانشگاه و ..... اینجا هم از شانسمون کارشناسمون مرخصی بود همکاران بد اخلاقش هم نزیک بود دوباره منو به سکته بدن که یکی از همون روزهایی که آنجا منتظر کارم بودم دکتر فرجی دانا آمد و با درد دل باهاش کمی راحت شدم. جالبه که در آن مقطع کارم به امضا مدیرکلی احتیاج داشت که با دکتر فرجی مشغول حرف زدن بود ئ در همین حین پرونده منو با لبخند مهربانی گرفت و گفت الان حاضر میشه، دکتر فرجی هم گفت : بله آقای .....(مدیرکل) از قدیمیهای آموزش هستن و خیلی کار راه انداز. 10 دقیقه بعد که برای گرفتن پرونده ام به منشی مدیرکل مراجعه کردم پرونده ام گم شده بود. من هم که در تمام این روزها زمان برام طلا بود چون کلاس فرانسه از ساعت 12:30 روبه روی پارک ملت شروع می شد و همیشه باید مثل جواد خطر و رفقاش از انقلاب میرفتم پارک وی.

بد ترین چیز هم این بود که هیچ تخمینی از مدت زمان لازم برای ادارات و خان های بعدی نداشتم.

خلاصه کنم 2 ماهه پر افت و خیزی بود. از طرف دیگه باید دنبال خونه هم در فرانسه می بودم و با مسولان دانشگاهم در این رابطه در تماس بودم.

اوایل شهریور بود که بلیط سفرمو بهم دادن و در 10 روز آخر پس از گرفتن مهر خروج در گذرنامه ام، رفتنم بالاخره قطعی شده بود. دیگه هفته آخر هم به دنبال کارهای سفر و لوازم سفر و خداحافظی و....

با آرزوی موفقیت برای همه

خاطره بعدی رو از فرودگاه شارلز دوگل ساعت 5:45 صبح 16 شهریور ۱۳۸۴ شروع می کنم.

نوشته شده توسط صادق شیرازی در پنجشنبه 18 اسفند1384

لينك ثابت

معذوری ( آزاد )

مقدمه خاطرات ( آزاد )

سلام

تا بحال هر بارخواستم مطلبی را بعنوان خاطره از اینجا(فرانسه) بنویسم اینقدر باید فکر می کردم از کجا و کدوم یکیش بنویسم که آخرش اصلا پشیمون می شم. از همه بدتر اینه که کیبوردم حروف فارسی ندارد و با یک انگشتم روی backspase همیشه باید تایپ کنم چون گاها حروف را جابجا می زنم. مخصوصا حروف ح ج ح خ و ق ف.

حالا تصمیم گرفتم اصلا از قبل از سفر به فرانسه شروع کنم.

گفتم هر وقت می خواهم یه چیزی بنویسم یه اتفاقی می افته. الان هم کاری پیش اومد باید برم. ولی قول می دم زودی برگردم.

فیلن

نوشته شده توسط صادق شیرازی در چهارشنبه 17 اسفند1384

لينك ثابت

يک پيشنهاد ( آزاد )

برو بچه های حسابداری ( آزاد )

سلام به همه ( آزاد )

خوشحالم (نمی دونم چرا همش فکر میکنم خوشحال رو با هه دو چشم باید نوشت!) که این وبلاگ افتتاح شد و یک سایت جدید و مفیدی برای پر کردن اوقات فراغتم هست. آخه روزی چندبار اینجا آنلاین می شوم. اول ایمیل ها را چک می کنم (۴ تا ایمیل) -می دونین که چقدر احساس بدیه که آدم یه ۴ تا ایمیل سر بزنه ولی میل جدید نداشته باشه!ا- بعد سری به اخبار ایران می زنیم. جالب هست بدونید که آدم وقتی ایران نیست بیشتر اخبار رو دنبال می کنه. در ضمن دانستن اخبار اقتصادی جزیی از وظایف یک دانشجوی مدیریت مالی هست و یرای یکی از درسهامون باید هر جلسه یک گروه گزیده اخبار را ارایه بدن. اینجا تو دیار غریت تک و تنها همش خاطره هست ولی امروز که توصیه های کنکوری رو می خوندم به یاد خاطرات شیرین سال گذشته افتادم که از صبح می رفتیم کتابخونه تا ۱۰ شب که دیگه بیرونموم می کردن. بعضی شبها تازه ۱۰ شب وسط یک مبحث مهم بودیم و احیانا چند نفری سریک مسئله بحث می کردیم که نگهبانها از سر می رسیدند و باید می رفتیم خونه. روزهای بیاد ماندنی بود. یادشان بخیر روحشون شاد. دوستانی که یادم هست کتابخونه می آمدن: علی پیران نژاد- علی فرشباف-سید مهدی حسینی- نگار عرب- کیمیا نامدارپور- کاوه مهاجری- محمود دهقان-مصطفی مسگری (یه وقتایی برای سر کشی می اومد می دید اینقدر سوال ازش میکنیم بنده خدا پشیمون می شد!!) - یادم هست یه شبهایی تا ساعت ۸:۳۰ شب امیرآباد کلاس کنکور بسیج بودم و تازه اونموقع می رفتم کتابخونه که از ۱:۳۰ فرصت طلایی!! باقیمانده تا ساعت ۱۰شب رو استفاده کنم. البته اونموقه درسی نمی شد خواند ولی چون سره کلاسها هیچی نمی فهمیدم و احساس می کردم از یقیه عقبم با رفتن به کتابخونه اعتماد به نفس از دست رفتم برمیگشت. بازم یادش بخیر. خیلی نوشتم!! وای الان مصطفی میاد کلی غلط املایی ازم میگیره!!!

تا بعد

نوشته شده توسط صادق شیرازی در یکشنبه 30 بهمن1384

لينك ثابت

سلام ( آزاد )

با سلام به همه دوستان ۸۰ ای

امیدوارم هرجایی که هستین خوب و خوش و خرم باشید.

خیلی خوشهالم از اینکه هنوز می توانیم با وجود اینکه فارغ التحصیل شده ایم مثل همون روزهای دانشجویی با هم در ارتباط باشیم و از خاطرات و تجربیات و مطالب علمی همدیگر استفاده کنیم.

شخصا مثل بقیه دوستان نویسنده نیستم ولی آقا مصطفی اجازه دادن هرچه دل تنگم می خواهد بگم. برای همین فرصت رو غنیمت میشمرم و از بقیه دوستان که نوشتهای من کنار نوشته هاشون چاپ می شه پیشاپیش عذرخواهی می کنم.

بهترین آرزوها

نوشته شده توسط صادق شیرازی در پنجشنبه 27 بهمن1384

لينك ثابت